Het einde van een gladiatorengevecht collectie Bonnefantenmuseum Maastricht.

Gladiatorengevecht

G - FGC6618

De Benelux clade

Een Keltische grafsteen die in de Romeinse tijd hergebruikt is als fundering voor een nieuw gebouw.
collectie Bonnefantenmuseum te Maastricht,
foto T.A.S.M. Panhuijsen.

Keltisch-Germaanse grafsteen
Deze twee stenen werden gevonden onder het huis op het O.L. Vrouweplein in Maastricht

HOME G-M201 G-PF3147 G-FGC6669

2000 years genetic variation in Flanders, Brabant and Limburg

*

De Benelux clade

G-FGC6618

Deze clade ontstond 8200 jaar geleden uit G-FGC6713.
Hij heeft geen zijtakken gekregen gedurende meer dan 7000 jaar.

Algemeen wordt aangenomen dat onze stamvader in Anatolië leefde. Hier ligt de wieg van veel G claden.

Vanaf het jaar 6000 jaar v. Chr begint de landbouw zich vanuit Anatolië over West Europa te verspreiden. Dit werd gedaan door de dragers van onze haplogroep G2a2a waartoe G-FGC6618 behoort. In het Neolithicum brachten zij hier de cultuur van het Lineaire Bandkeramiek, LBK aardewerk in Zuid Limburg. Rond Maastricht bloeit deze cultuur van 5.300 tot 4.900 jaar v. Chr. Op de Cannerberg, tussen Maastricht en Heukelom, zijn archaelogische resten van een Neolithisch dorp gevonden.

In het begin van het IJzeren tijdperk, rond 2800 v. Chr. wordt in West Europa de bestaande bevolking vervangen door van een volk dat afkomstig is van de Russische steppen. Zij zijn de dragers van de Touw- en Trechterbeker cultuur. De mannen hebben de Haplogroep R en deels ook nieuwe G claden, subgroepen van G2a2b. De eerder aanwezige subgroepen van Haplogroep G2a2a verdwijnen dan.

Onze familie die G2a2a heeft kan tot de oude LBK bevolking hebben gehoord en dan onder de weinige overlevenden hebben behoord. Wij kunnen later met het Trechterbekervolk zijn meegekomen of mogelijk ook pas in de Romeinse tijd als legioensoldaat of koopman. Er is nog te weinig bekend.

In de Middeleeuwen ontstonden er drie zijtakken met de families: Marres en Slootmaekers en Nolet. De eerste twee leven sinds vele eeuwen rond Maastricht, de familie Nolet woont in Namen. Omdat de stamvaders van deze families allen in het Maasdal leefden zal hun gemeenschappelijke stamvader hier dus ook wel geleefd hebben.

*

Deze drie takken
ontstonden tussen 1500 and 2500 jaar geleden (2)
splitsing in drie

Nolet

FGC34750

Marees

FGC6634 - FGC6629

Slootmaekers

FGC42426

pijl

Gesplitst in twee takken in het jaar 1490

splitsing

In beide lijnen veertien generaties.

Marres
FGC6628
Mares
FGC6664

*

G-FGC6669 tree

De G-FGC6669 stamboom

*

AUTOSOMAAL DNA

Autosomaal DNA is het totale DNA van alle chromosomen, het is afkomstig van alle voorouders. De vader en moeder gaven iedere ongeveer de helft van hun DNA, zij op hun beurt kregen weer van hun ouders ieder ongeveer de helft. (7)

B.M. K36 Ancestry Report Geografcal 2018-800

Met de muis op de kaart is er een vergroting en een groene stip op Maastricht.

Het genoom van de auteur heeft vooral gemeenschappelijke genen met West-Duitsers, vooral mensen uit Hessen en Baden-Württemberg, dan vooral uit Zuid-Duitsland en Zwitserland, gevolgd door Walen, Vlamingen en Noord-Fransen en tenslotte Engelsen uit het zuidoosten van dat land.

Zijn voorouders kwamen allemaal uit streken zuidelijker dan Maastricht. Opvallend is het lagere aandeel Limburgers, ook brabanders zijn slecht vertegenwoordigd evenals andere Nederlanders.

*

GEDMATCH

This is a group of geneticists who carry out the autosomatic tests for the large companies. They searched for origins from thousands of years ago with the original inhabitants of Eurasia.

The oldest are the Altaic natives who stayed here on the tundra during the ice ages. After the ice ages around 10,000 years ago the hunter-gathererers who repopulated the European mainland from their refugia on the Mediterranean. The Neolithic farmers came from Anatolia 7,000 thousand years ago, and the Corded ware people Iron Age people arrived from the Caucasus 5000 years ago. The Huns also have some left traces.

Etnische herkomst B. Marres, Bron: GedMatch

*

Het instituut Gedmatch zijn autosomaal DNA met archeologische overblijfselen van jager-verzamelaars en de eerste Europese neolithische boeren. Hieronder een figuur met de resultaten in volgorde van de vastgestelde relatie met wie we minimaal één CentiMorgan (maatstaf voor verwantschap) delen. (8)

In de archeogenetica is 1 cM de ondergrens voor verwantschap. Hoe hoger dit getal, hoe groter de verwantschap, dus met meer en dikkere lijnen.

In de onderstaande tabel zijn we het meest verwant aan twee Neolithische personen die 7200 en 3200 jaar geleden leefden in wat nu Hongarije is. Ze worden op de voet gevolgd door een 7000 jaar oude ontdekking uit Stuttgart, toen een Luxemburger van 8000 jaar geleden. Dan een 45.000 jaar oude vondst uit Siberië en een Noord-Amerikaanse Indiaan van 12.000 jaar terug. Zijn voorouders moeten niet lang daarvoor de Beringbrug zijn overgestoken.

Opvallend is de grote genetische afstand tot Engelsen, Scandinaviërs en Spanjaarden Hier lijken we nauwelijks gemeenschappelijke voorouders te hebben. Het minste zijn we verwant aan een Brit - helemaal onderaan - met wie we op vijf plaatsen segmenten van 1 of 2 cM delen.

GEDmatch-1cM-c

*

Neanderthal genes

Een mooie test is de aanwezigheid van Neanderthaler genen. Onze hoeveelheid wordt, afhankelijk van het testlaboratorium, geschat tussen 2,8% en 4,8%, waarvan ongeveer 2/3 afkomstig is van Neanderthalers en 1/3 van een andere premoderne menselijke soort, de Denisovans.

schedels noderne mens en Neanderthaler

Twee schedels, een van een moderne man en een van een Neanderthaler in het Natuurhistorisch Museum in Cleveland.
Ik heb het bimaxillaire prognathisme toegepast op de Neanderthaler.

Als de muis op de afbeelding staat, ziet u de originele afbeelding (9)

*

Het DNA van de familie Marres

Op het internationale congres voor
Genealogische en heraldische wetenschappen
gehouden in Maastricht in september 2012

Op dit congres sprak Dr. W. Penninx de openingslezing uit. Hij besprak de varianten in het Y-DNA van de verschillende takken van de Marres-familie en hoe kleine mutaties in het Y-DNA naaste en verre familierelaties kunnen aantonen, wat onmogelijk is met alleen genealogisch en historisch onderzoek.

Genetic Variation in the Netherlands in the Last 2000 Years-a

Genetic Variation in the Last 2000 Years

Als de muis op de afbeelding staat, ziet u een van de dia's

Hij toont familierelaties die teruggaan tot de Middeleeuwen en zelfs tot het Neolithicum. De resultaten van de DNA-testen in de familie Marres dienen als voorbeeld.

De motivatie voor het starten van de genetische studie was ons doel de verwachte maar nog niet bewezen genealogische relatie tussen de Nederlandse Marres en Mares families, zo niet om dan in ieder geval met een maximum aan zekerheid aannemelijk te maken.

Er is altijd aangenomen dat de Maastrichtse families Marres en Mares twee takken van één familie waren. Deze relatie hebben we kunnen aantonen met DNA-onderzoek.

Toen dit doel werd bereikt, hebben we de genetische kennis die hierdoor is opgebouwd gebruikt om onze familiegeschiedenis tot in de prehistorie te achterhalen. Met de verzamelde feiten hopen we niet alleen bij te dragen aan de nationale geschiedenis van ons land, maar ook aan de Europese en wereldgeschiedenis.

Over de familie Marres zijn veel publicaties verschenen in de genealogische en heraldische tijdschriften. In een daarvan, De Nederlandsche Leeuw, 1990, is de gemeenschappelijke afkomst van de familie Marres en Mares aannemelijk gemaakt. (10)

De opkomst van het DNA-onderzoek in deze eeuw bood een prachtige methode om de genealogisch veronderstelde familierelatie te bewijzen. Vier mannen deden mee, twee uit de familie Marres, Boed en Gilbert en twee uit de familie Mares, André en (wijlen) Guus. Zij namen deel aan meerdere projecten. (11)


Auteur: E.C.W.L. (Boed) Marres, Amsterdam   —

laatst aangepast: